Artık zor da olsa bu gerçeği kabul edelim. Biz Siirtliler istemeyi bilmiyoruz. Elimizden tutan da yok. Bu nedenle, bırakın daha fazlasını, hak ettiğimiz şeylere bile sahip olamıyoruz.
O nedenle, köprüler, duble yollar ve yeni havalimanı gibi devasa yatırımları bir kenara bırakarak, daha küçük ölçekli ve daha az emekle elde edilebilecek yatırımlara odaklanalım. Onları isteyelim.
Örneğin, geçen yıl da dile getirmiştim. Et ve Süt Kurumu şubesinin açılmasını isteyelim.
Geçtiğimiz yıllarda, diğer illere ve özellikle büyük metropollere oranla yüzde 50’leri aşan oranlarda daha ucuz olan et ve süt fiyatları, oldukça yükseldi.
Hatta birçok ilden daha yüksek rakamlara ulaşmış bile.
Bu şubenin açılması, tüketicilere büyük ölçüde rahatlık sağlar ve et ile süte ulaşmalarına katkı sunar.
Bunun yanı sıra, bu şubenin alım yapması hâlinde besicilere de büyük kolaylık getirir.
Besiciler, hayvanlarını bu kuruma satmak istediklerinde, onları il dışındaki merkezlere götürmek zorunda kalıyorlar.
Bu da onlar için büyük bir külfete yol açıyor. Nakliyat esnasında hayvanların ölüm ve hastalık riski ile birlikte, mali açıdan da sırtlarına büyük bir yük biniyor.
Özetlemek gerekirse, böyle bir şubenin faaliyete geçirilmesi hem tüketiciye hem de besiciye yararlı olacaktır.
Peki, açılacak bir şubeden kim zarar görebilir?
Olsa olsa, besici ile tüketici arasındaki halkada yer alan tüccarlar.
